به گزارش تاوتالار به نقل  از  نوآوران امین، میانگین قیمت محصولات فولادی که پنج سال پیش به حدود ۲ هزار تومان در هر کیلو هم رسید در حال حاضر هزار و ۴۰۰ تومان است که این مساله نشان می دهد به طور میانگین در هر تن ۵۰۰ هزار تومان کاهش قیمت در محصولات فولادی وجود دارد. موضوع دوم کاهش حجم معاملات محصولات فولادی در بازارهای داخلی است. در شرایطی که میزان عرضه محصولات فولادی در تالار صنعتی بورس کالادر دوره ای مثلادی ماه سال ۹۱ رقمی در حدود یک میلیون تن بوده، این رقم در ماه جاری به ۱۲۰ هزار تن رسیده است.

در عین حال، میزان تقاضا که در همین مدت در سال ۹۱ رقمی در حدود ۵/ ۱ میلیون تن بود در دی ماه سال جاری به ۱۷۰ هزار تن رسیده و این موضوع نشان می دهد در مجموع معاملات این تالار حداکثر به ۱۵ درصد ارقام گذشته می رسد که زنگ خطر جدی برای صنعت فولاد محسوب می شود. این در حالی است که فعالان بازار معتقدند در بازار آزاد نیز به همین تناسب شاهد افت خریدها بوده و هستیم. این به آن معنا است که بازار محصولات فولادی در مدت ۵ سال گذشته با ضعف شدیدی از بعد تقاضا روبه رو شده که این موضوع به کاهش عرضه ها نیز منتهی شده است.

از سوی دیگر میزان صادرات محصولات فولادی که ۵ میلیون تن در ۹ ماهه اول امسال بوده و انتظار می رود تا پایان سال به ۶ میلیون تن برسد. این در حالی است که با فرض مصرف یک میلیون تنی فولاد به صورت ماهانه در سال ۹۱ میزان مصرف این محصولات در حدود ۱۲ میلیون تن بوده که در حال حاضر به ۳ میلیون تن نیز نمی رسد و این مساله نشان می دهد صادرات نتوانسته تولیدات فولادی کشور را سر به سر کند و با مازاد روبه رو هستیم. آن طور که فعالان این صنعت می گویند همین عامل باعث شده تولیدکنندگان محصولات فولادی در کشور ما با سومین چالش که همان کاهش ظرفیت تولید است روبه رو شوند. به گفته فعالان فولادی در کنار چالش های جدیدی که در چند سال اخیر شاهد آن هستیم مساله دیگر که از مدت ها پیش بخش فولاد با آن دست به گریبان است یعنی بالابودن هزینه های تولید فولاد در کشور عامل مهم دیگری است که به تولید در این بخش به طور جدی صدمه وارد می کند.

با توجه به این چهار عامل باید گفت نتیجه مهمی که حاصل شده افت شدید نقدینگی در صنعت فولاد است و این افت در آینده صنعت می تواند اثرات سوئی بر جای بگذارد. کارشناسان حوزه فولاد در گفت وگو با «دنیای اقتصاد» می گویند کمبود نقدینگی در صنعت فولاد به حدی جدی است که می تواند آینده این صنعت و برنامه های آتی آن را مثل تولید ۵۵ میلیون تنی در افق ۱۴۰۴ در معرض خطر دهد و برای پیشگیری از این موضوع در درجه اول نیازمند رونق در بخش های مرتبط با صنعت فولاد هستیم و پس از آن باید زمینه های حرکت قوی تر به سمت بازارهای جهانی تقویت شوند. به گفته آنها اینکه فولادسازان داخلی مجبورند محصول تولیدی خود را در بازارهای جهانی با قیمت های نازل به فروش برسانند نشان می دهد ما در بخش داخلی با بازاری ضعیف روبه رو هستیم و تولیدکننده ناچار به انتقال انتظارات خود به بازارهای خارج از کشور است و از آنجا که استانداردهای این بازارها با تولیدات ما متفاوت است و فضای رقابتی جدی در سطح جهان در حوزه فولاد وجود دارد فروش خارجی تنها می تواند از تعطیل شدن این صنعت جلوگیری کند و انتظارات رونق و سودآوری مناسب را تامین نمی کند. 

این در شرایطی است که در حال حاضر قیمت های جهانی فولاد در حال افزایش است و تقریبا در برخی بخش ها همچون شمش با ۱۰۰ درصد افزایش قیمت در قیاس با دو سال پیش روبه رو هستیم. بنابراین در چنین شرایطی ناچار بودن تولیدکننده داخلی به فروش محصولات خود پایین تر از استانداردهای جهانی به معنای از دست رفتن فرصت های سودآوری در این صنعت است.

این در حالی است که قیمت های مواد اولیه در داخل متناسب با قیمت های جهانی افزایشی است و به عبارتی ستون هزینه های تولیدکننده در حال افزایش و ستون درآمدهای آن اگر نگوییم کاهشی است باید گفت بدون تغییر مانده است. بر این اساس باید گفت کمبود نقدینگی در بخش فولاد ریشه مشکلات این صنعت محسوب می شود، چراکه تولیدکننده در صورت در اختیار داشتن منابع نقدینگی مناسب می تواند تولیدات خود را با قیمت و کیفیت مناسب تر و با استفاده از قاعده چانه زنی در بازارهای جهانی به فروش برساند و همچنین در بازار داخل نیز با ایجاد زمینه های مناسب حمایتی طرف تقاضا را تحریک کند. متاسفانه در بخش های خرد موضوع کمبود نقدینگی آثار بدتری از خود بر جای گذاشته است.

محمد آزاد رئیس اتحادیه آهن فروشان ایران می گوید معضل مذکور نه فقط کارخانه ها بلکه فروشنده های خرد بازار را نیز درگیر کرده به طوری که در فاصله سال های اخیر شاهد خروج تعداد زیادی از فعالان این بخش از بازار بوده ایم. به عقیده وی در حال حاضر سرمایه ها به صورت موجودی انبار دپو شده و خریدی صورت نمی گیرد و این موضوع زمانی حل می شود که در بخش واقعی اقتصاد اتفاق مهمی بیفتد. به تحلیل «دنیای اقتصاد» در این شرایط اهرم های تقویت و تامین نقدینگی برای جذب نقدینگی از کانال هایی همچون بورس کالامی تواند تا حدی به کمک تولیدکنندگان و فروشندگان در این حوزه بیاید. به عنوان مثال در بورس کالاقراردادهای سلف، سلف موازی، حتی راه اندازی معاملات آتی برای محصولات فولادی، انجام معاملات خرد و... همگی می توانند نقش مهم و موثری به همراه داشته باشند.

این در شرایطی است که حضور شرکت های فولادی در بورس و فرابورس نیز برای تامین مالی این بخش ها بسیار مفید است. در این بین البته باید این نکته را مدنظر قرار داد که تمام این موارد در شرایطی عملی است که رونق معاملات در بخش های بالاسری همچون راه اندازی پروژه های عمرانی یا رونق بخش مسکن پیش زمینه رونق در بخش فولاد ایجاد شود. طبق آمارهای رسمی چرخ اقتصاد در سال جاری به راه افتاده و انتظار می رود سال آینده با رونق در بخش های اصلی مثل صنعت روبه رو باشیم که در این صورت می توان به خروج صنعت فولاد از چاله نقدینگی امیدوار بود.

1395/10/14-15:50
تاوتالار

گزارش روز

در حالی که بازار سرمایه تخصصی ترین بازار سرمایه گذاری در کشور است اما همیشه گرفتار این رفتار پوپولیستی بوده است که مدیران آن می خواهند در هر شرایطی شاخص کل را سبز نشان دهند تا بگویند "همه چی آرومه..."

عضویت در خبرنامه